Πάντα με γοήτευε το καλλιτεχνικό πατινάζ! Και πάντα είχα την απορία πώς τα καταφέρνουν αυτοί οι καλλιτέχνες-αθλητές (οι συγκεκριμένοι είναι από τους λίγους εκλεκτούς που έχουν αυτήν τη διπλή ιδιότητα). Φαντάζομαι τι σθένος και τι κουράγιο πρέπει να έχει κάποιος για να καταφέρει να διακριθεί σ' αυτήν την αθλοτέχνη! Αλλά μάλλον, πάνω απ' όλα, χρειάζεται να έχει και κάτι άλλο: ταλέντο! Όσο και να τηρεί κάποιος τους κανόνες του καλλιτεχνικού πατινάζ, είναι αδύνατο να πετύχει κάποια ιδιαίτερη διάκριση αν δεν έχει και εκείνη τη φυσική "σπίθα" που θα τον κάνει να ξεχωρίσει...
Αν και δεν μου έχει συμβεί ποτέ, θα ήθελα πάρα πολύ να βρεθώ σε μία έρημη και μισοφωτισμένη παγοπίστα μετά το τέλος κάποιου αγώνα. Φέρνω στο μυαλό μου τη νοερή απεικόνισή της - σαν από αεροφωτογραφία. Παρατηρώ όλες εκείνες τις χαραγματιές στον πάγο που υποδηλώνουν πως κάποιοι πέρασαν από 'κει... Έτσι όπως κοιτώ από ψηλά με τα νοερά μου μάτια, διακρίνω ένα απίστευτο πανδαιμόνιο γραμμών που, παρ' όλη τη χαοτική τους μορφή, προδίδουν τις κυκλικές κινήσεις των χορευτών. Αποφασίζω να ακολουθήσω μία από τις γραμμές. Η φαντασία μου αρχίζει να αφηνιάζει φορώντας κι αυτή τα δικά της παγοπέδιλα...
Η αλήθεια είναι ότι από ψηλά είχα καλύτερη εικόνα. Αλλά αν θέλω κι εγώ να νιώσω, έστω και για λίγο, μυημένη στο καλλιτεχνικό πατινάζ, θα πρέπει να τολμήσω να κυλήσω στην πίστα. Το πιο πιθανό είναι να γκρεμοτσακιστώ, λίγα δευτερόλεπτα αφότου έρθω σε επαφή με τον πάγο. Έλα όμως που με διακρίνει μια ξεροκεφαλιά που έτσι και μπει κάτι στο μυαλό μου, άντε να μου το βγάλεις! Βέβαια, το όπλο μου στη προκειμένη περίπτωση είναι ότι όλα γίνονται σε ένα άυλο - ας πούμε φανταστικό - επίπεδο, οπότε έχω μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που μπορεί να φαίνεται αρχικά.
Οι χαραγματιές από τις λάμες των παγοπέδιλων μου δείχνουν τις γενικές τάσεις των χορευταθλητών. Τείνουν να γυρίζουν σε κύκλο. Παρατηρώ μικρά κυκλάκια που εντάσσονται μέσα σε μεγαλύτερα μέχρι που φτάνουν στα όρια της πίστας. Τώρα που το σκέφτομαι, σχεδόν όλα ακολουθούν προκαθορισμένες διαδρομές. Πώς θα μπορούσα να ανακαλύψω τα σημάδια του αθλητή που βγήκε πρώτος; Ξέρετε, αυτόν με το ταλέντο! Λογικά κάτι το ιδιαίτερο θα είχε κάνει για να πάρει το χρυσό μετάλλιο. Όλο και κάποια παράξενη χαραγματιά θα έχει αφήσει στον κόσμο του καλλιτεχνικού πατινάζ... Τα σχήματα είναι τόσο πολύπλοκα και αλληλοσυνδέονται σε τόσα πολλά σημεία που δεν θα μπορούσα ποτέ να μαντέψω τα σημάδια αυτού που ψάχνω. Ο μόνος τρόπος είναι να μπω μέσα, σαν να ήμουν εγώ αυτός ο αθλητής-καλλιτέχνης, και να προσπαθήσω να χορέψω με την ίδια μαεστρία. Δύσκολα πράγματα! Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι όλα είναι μέσα στο μυαλό μου, οπότε μπορεί να συμβεί το οτιδήποτε!
Όπως και να ‘χει όμως, αν κάτι αξίζει σ' αυτήν τη ζωή, είναι ακριβώς αυτό! Ο Χορός, συνοδευόμενος από την τρελή αίσθηση του Αβεβαιότητας, και πάνω απ' όλα, η σχεδόν αδιόρατη θέρμη που βγάζει η λάμα από το παγοπέδιλο σου, όταν αφήνει τα Σημάδια στον Πάγο!
Μαίρη Μπρούσου - oneirocosmos.gr ©
