logo

CosmopolisΤίτλος: "Cosmopolis"

Σκηνοθέτης: David Cronenberg

Είδος: Κοινωνική / Αλληγορική

Παραγωγή: 2012

Λίγα λόγια για το έργο:

Cosmopolis. Ένας σατυρικός έως και ειρωνικός τίτλος-σχόλιο του σκηνοθέτη, David Cronenberg, επάνω στο σύγχρονο καπιταλιστικό σύστημα. Το Cosmopolis είναι η αρνητική όψη αυτού που ονομάζουμε “πόλη ή πολίτης του κόσμου”. Είναι η κυρίαρχη πόλη-τέρας και οι εκπρόσωποι της που, με την παρουσία τους και μόνο, κατασπαράσσουν ό,τι βρεθεί στο διάβα τους.

Η ιστορία εκτυλίσσεται στην Νέα Υόρκη, αυτή τη σύγχρονη μητρόπολη, το καμάρι του πολιτισμού, έτσι όπως τον αντιλαμβανόμαστε στις μέρες μας. Μόνο που τα πράγματα, πίσω από τη γυαλιστερή επιφάνεια της φούσκας της ευρωστίας, μπορούν να γίνουν πραγματικά “αρρωστημένα”...

CosmopolisΟ Eric Packer είναι ένας από τους εκατοντάδες γιάπηδες χρηματιστές, δισεκατομμυριούχος ο ίδιος, που ψάχνει απεγνωσμένα να δώσει στον εαυτό του μία ταυτότητα και ένα νόημα. Βλέπετε, το χρήμα σε όλη του την υπερβολή, τον έχει κάνει πλέον αναίσθητο στα ερεθίσματα της ζωής. Δεν υπάρχει τίποτα που να μην μπορεί να αποκτήσει και αυτό, αναπόφευκτα, φέρνει μία ιδιότυπη αποκτήνωση. Την ίδια αποκτήνωση στην οποία οδηγεί εξ ολοκλήρου το καπιταλιστικό σύστημα, έτσι όπως είναι δομημένο. Τουλάχιστον ο σκηνοθέτης σε αυτό το συμπέρασμα μάς οδηγεί συνειρμικά, αφού στο πρόσωπο του ήρωα του θα δούμε να προσωποποιείται ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί στην ανθρώπινη φύση. Μία πλήρης αποξένωση από τον περίγυρο, το χάσιμο κάθε μέτρου και τελικά η απουσία οποιασδήποτε προσωπικής αξίας, αφού τα πάντα έχουν ήδη αγοραστεί ή μπορούν να αγοραστούν ανά πάσα στιγμή. Τα πάντα, εκτός από την ίδια τη ζωή...

Οι διάλογοι είναι γρήγοροι και κοφτοί σαν ξυράφια, αυστηροί και απόλυτοι σαν τη γλώσσα των αγορών. Κάθε φράση του σεναρίου λέγεται σαν να μην υπάρχει αντίλογος. Και όμως, ολόκληρη η ταινία είναι ένας αντίλογος μεταξύ του συστήματος και του εαυτού του. Γιατί, βλέπετε, το σύστημα δεν είναι μόνο οι γιάπηδες της Wall Street. Είναι και όλος ο υπόλοιπος κόσμος που ηθελημένα ή άθελα του, συμμετέχει σε αυτό το παιχνίδι. Κι έτσι, το καταπιεσμένο alter ego της Wall Street αντεπιτίθεται, φωνάζοντας και διεκδικώντας αυτό που δεν είχε ποτέ. Φτάνει σε σημείο να απειλήσει το κομμάτι που ευημερεί, κρατάει στο χέρι του το όπλο και σημαδεύει... Αλλά θα μπορέσει να δολοφονήσει αυτό που, κατά βάθος, ονειρεύεται να γίνει;

Cosmopolis

Σκηνοθετικά και φωτογραφικά το Cosmopolis παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον. Διακατέχεται από τα χρώματα που μας έχει ήδη συνηθίσει ο Cronenberg στις ταινίες του -τα χλωμά και σκοτεινά κίτρινα, σηματοδότες ενός ιδιαίτερα νοσηρού κλίματος- ενώ το κυρίαρχο σκηνικό της ταινίας δεν είναι άλλο από την λιμουζίνα του πρωταγωνιστή, η οποία λειτουργεί σαν εργασιακός χώρος και σπίτι μαζί, αφού το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του το περνάει μέσα σε αυτήν.

Ερμηνευτικά ξεχωρίζει η παρουσία της Juliette Binoche και του Paul Giamatti ενώ σχεδόν όλο το υπόλοιπο καστ μάς άφησε σχετικά αδιάφορους.

Η ταινία, στο σύνολο της, δεν είναι εύκολη ούτε και ευχάριστη στο να την παρακολουθήσει κανείς. Σίγουρα δεν θα αρέσει σε πολλούς, ούτε καν στους παραδοσιακούς φίλους του Cronenberg. Στην ουσία είναι μία άβολη ταινία που, αν αντέξεις να τη δεις μέχρι το τέλος, δεν θα σε αποζημιώσει. Όπως δεν σε αποζημιώνει το ίδιο το σύστημα, για την κάθε μέρα, το κάθε λεπτό που του αφιερώνεις. Αν αυτός, λοιπόν, ήταν ο σκοπός του σκηνοθέτη, τότε η συνταγή πέτυχε.

Cosmopolis

Μαίρη Μπρούσου - oneirocosmos.gr ©

 

ΔΕΙΤΕ ΤΟ TRAILER:

Go...

Stranger Things

01 stranger things

Σκηνοθέτης: Duffer Brothers

Είδος: Sci-fi / Τρόμου

Παραγωγή: 2016

Βρισκόμαστε στη φανταστική πόλη Hawkins της Indiana των ΗΠΑ, στις αρχές της δεκαετίας του ’80, όπου μια παρέα παιδιών που αρέσκονται σε παιχνίδια τύπου “Dungeons & Dragons”, έρχονται ξαφνικά αντιμέτωποι με τη σκληρή πραγματικότητα της εξαφάνισης του καλού τους φίλου, Will Byers. Έκτοτε, μαζί με γονείς, συγγενείς και τοπικές αρχές - και επιχειρώντας να λύσουν το μυστήριο της απουσίας του χαμένου τους φίλου - ανακαλύπτουν, στα πέριξ της πόλης, ένα επιστημονικό εργαστήριο που πραγματοποιεί μυστικά πειράματα ψυχικής φύσεως, υπεραισθητήριας αντίληψης και άλλων παρόμοιων δυνάμεων ενώ, την ίδια στιγμή, αλλόκοτες παρουσίες αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους στις “παρυφές” του κόσμου του Hawkins.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

with...

Ταξιδευτές Χρωμάτων

"Elvastone Dovecoat Moonlight" by Mark Gordon

~ ~ ~

Είναι μερικές νύχτες, που ο τόπος γύρω μας αλλάζει και μεταμορφώνεται σε κάτι απόκοσμο αλλά, συνάμα, αρκετά σαγηνευτικό για να αρνηθούμε τα μυστικά του.

Έτσι, μια υγρή θαμπή νύχτα στο σεληνόφως, μας προσκαλεί να αφήσουμε για λίγο τα τετριμμένα και να περιπλανηθούμε τόσο στα ασφαλή φώτα του φεγγαριού όσο και στις σκιερές σιλουέτες που γλιστρούν μέσα στον χώρο, παίζοντας με τα μάτια και τη φαντασία μας.

Στο τέλος, τίποτα δεν μοιάζει με αυτό που ξέραμε όταν ο αντίκοσμος είναι ήδη πια παρών, αρκετά αποτρόπαιος και τρομακτικός στην κοινή θέα, αλλά όχι για εμάς, αφού έχουμε ήδη αλλάξει σε κοσμικό ταξιδευτή χρωμάτων...

the flow...

Running Up That Hill (Kate Bush)

 It doesn't hurt me.
Do you want to feel how it feels?
Do you want to know that it doesn't hurt me?
Do you want to hear about the deal that I'm making?
You, it's you and me.

And if I only could,
I'd make a deal with God,
And I'd get him to swap our places,
Be running up that road,
Be running up that hill,
Be running up that building.
If I only could, oh...

You don't want to hurt me,
But see how deep the bullet lies.
Unaware I'm tearing you asunder.
Ooh, there is thunder in our hearts.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Aυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies

Χρησιμοποιούμε cookies στον ιστότοπό μας. Ορισμένα από αυτά είναι απαραίτητα για τη λειτουργία του ιστότοπου, ενώ άλλα μας βοηθούν να βελτιώσουμε αυτόν τον ιστότοπο και την εμπειρία του χρήστη (cookies παρακολούθησης). Μπορείτε να αποφασίσετε μόνοι σας εάν επιθυμείτε να επιτρέψετε τα cookies ή όχι. Λάβετε υπόψη ότι εάν τα απορρίψετε, ενδέχεται να μην μπορείτε να αξιοποιήσετε όλες τις λειτουργίες του ιστότοπου.