logo

Black SwanΤίτλος: "Black Swan"

Σκηνοθέτης: Darren  Aronofsky

Είδος: Ψυχολογικό θρίλερ

Παραγωγή: 2010

Λίγα λόγια για το έργο:

Ποιος μπορεί να είναι ένας Λευκός Κύκνος; Ποιος μπορεί να είναι ένας Μαύρος Κύκνος; Πολικότητα… Τελειότητα… Εκ-πλήρωση.

Μουσική, κίνηση και χορός είναι μερικά από τα βασικά συστατικά στοιχεία που συνθέτουν τη ζωή και τη παράσταση που έχουμε έρθει να αποδώσουμε σε αυτόν τον κόσμο. Πόσο καλά, όμως, χορεύει ο καθένας μας τη δική του παράσταση; Πόσο πιστά αποδίδουμε αυτό για το οποίο φτιαχτήκαμε; Και τέλος, πόσοι από εμάς είναι διατεθειμένοι να αναπτύξουν πλήρως το δυναμικό τους; Και με ποιο τίμημα; Άλλωστε, η ίδια η λέξη «εκπλήρωση» ενέχει την έννοια του πληρώματος αλλά και της πληρωμής…

Ο Darren Aronofsky, ένας από τους πιο σημαντικούς σκηνοθέτες των τελευταίων ετών και όχι μόνο (“π”, “Requiem for a Dream”, “The Fountain”, “The Wrestler”) υπογράφει ένα έξοχο film μέσω του οποίου, ως άλλος «σκαπανέας», εισχωρεί με ακρίβεια τεχνικής μπαλέτου στο σκοτεινό άδυτο της βαθύτερης μας ύπαρξης, προσεγγίζοντας πτυχές του εαυτού που οι περισσότεροι αποφεύγουν.

Black SwanΗ εικοσιοκτάχρονη Νίνα επιλέγεται για να ερμηνεύσει τον λευκό και τον μαύρο κύκνο στην κλασσική παράσταση μπαλέτου «Η λίμνη των κύκνων». Ο Τόμας, καλλιτεχνικός διευθυντής του μπαλέτου, την προτρέπει να ασχοληθεί κυρίως με τον ρόλο του μαύρου κύκνου με τον οποίο αντιμετωπίζει και τη μεγαλύτερη δυσκολία, όταν περίεργα και ανεξήγητα σημάδια κάνουν την εμφάνιση τους στο σώμα της. Η Λίλι, μία από τις κοπέλες του θιάσου, εμφανίζεται στο προσκήνιο καθώς γίνεται η αφορμή για να «ξεστρατίσει» η Νίνα από τα γνωστά μονοπάτια της καθημερινότητας, ενώ παράλληλα την ανταγωνίζεται για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Κύκνου.

Η ταινία κινείται σε δύο επίπεδα. Το ένα είναι αυτό της προσωπικής ζωής της πρωταγωνίστριας και το άλλο αυτό της επικείμενης παράστασης χορού. Στην πορεία, βέβαια, αποδεικνύεται ότι αυτά τα δύο επίπεδα όχι μόνο αλληλο-εμπλέκονται, αλλά αποτελούν το ίδιο και το αυτό επίπεδο…

Η πρωταγωνίστρια καλείται να παίξει τη βασίλισσα των κύκνων γιατί είναι ήδη ένας λευκός κύκνος. Στην καθημερινή της ζωή, η μητέρα της αλλά και το ίδιο το σύστημα, ως άλλοι κακοί «Μάγοι» (παραλληλισμός με τον κακό μάγο στην «Λίμνη των Κύκνων»), την έχουν φυλακίσει σε συγκεκριμένο ρόλο και πρόγραμμα – κάτι που όλοι οι άνθρωποι βιώνουν σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. Ο χορός αποτελεί για τη Νίνα την εξωτερική έκφραση του λευκού κύκνου που η ίδια βιώνει στην καθημερινή της ζωή. Η τελειότητα όμως, ως ύψιστος στόχος κάθε χορεύτριας, προϋποθέτει πάντα ένα αντίτιμο. Και το αντίτιμο αυτό, στην προκειμένη περίπτωση, δεν είναι άλλο από τον μαύρο κύκνο που η ίδια καλείται να ενσαρκώσει επιτυχώς.

Black SwanΤι συμβαίνει όμως, όταν έρθεις σε επαφή με τη σκοτεινή σου πλευρά; - αναρωτιέται παιχνιδιάρικα ο σκηνοθέτης.

Τρεις όψεις του σκοταδιού κάνουν τότε την εμφάνισή τους. Μία εσωτερική, μία εξωτερική και μια ψευδής.  Ένα ασύλληπτα εσωτερικό σκοτάδι του οποίου την ύπαρξη μπορούμε μόνο να υποθέσουμε, η εξωτερική του έκφραση, και μια ψευδεπίγραφη απομίμησή του.

Τα δύο πρώτα είναι πραγματικά στο βαθμό που γίνονται αντιληπτά από εμπειρίες έντονων ή ακραίων ψυχικών συγκρούσεων ενώ το τελευταίο, δεν είναι τίποτα άλλο από την έκπτωτη απομίμηση που προβάλλει το matrix υπό μορφή βαπτισμένων κακών, αποδιοπομπαίων τράγων και διαφόρων τεράτων, στο πρόσωπο των οποίων ξορκίζεται η καταπιεσμένη και ανεκπλήρωτη σεξουαλικότητα. [Κοινώς ό,τι δεν μπορούμε να το διαχειριστούμε, βρίσκουμε κάτι ή κάποιον βολικό «κακό» προκειμένου να του το φορτώσουμε.]

Black SwanΣτην ταινία, λοιπόν, εναλλάσσεται το πραγματικό με το ψευδές, θίγοντας τη διαταραγμένη πλευρά της πραγματικότητας και τον κρυφό κλονισμό που καιροφυλακτεί πίσω από τον μανδύα των φαινομένων. Οι ήρωες του Aronofsky - όπως μπορούμε να διακρίνουμε σχεδόν σε όλες του τις ταινίες - είναι αλυσοδεμένοι όμηροι της αποτρόπαιης όψης της ματαιοδοξίας τους πριν την αναπόφευκτη κατάρρευση.

Το μπαλέτο «Η λίμνη των Κύκνων» είναι ένα έργο που αφορά, με βάση τη παρούσα προσέγγιση, το θέμα της πολικότητας (ή… πόλωσης), τον δυϊσμό και τις ψευδαισθήσεις που οι καταστάσεις αυτές φέρουν. Δεν μπορείς να ξεφύγεις από την «ανακύκλωση» εάν δεν γνωρίσεις το πολικό σου αντίθετο. Δεν μπορείς να αποδράσεις στη λεγόμενη «τελειότητα» εάν δεν πολεμήσεις τον πραγματικό «δαίμονα» που είναι μόνο μέσα σου.

Black Swan

Ο δημιουργός του έργου όμως, επιμένοντας να σκάβει ακόμη πιο βαθειά, μας ειρωνεύεται στο τέλος και μας ρωτά: μήπως η τελειότητα είναι ευχή και κατάρα ταυτόχρονα; Ευχή γιατί αποτελεί την ύψιστη μορφή έκφρασης, και κατάρα γιατί είναι απόρροια της ματαιοδοξίας μας;

Το σύμπαν του Aronofsky είναι ένα σύμπαν ειρωνικό, τόσο για την τραγικότητα όσο και για την σαγήνη που συνοδεύει την Τέχνη της Παραπλάνησης.

Φυσικά δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα για το έξοχο casting, την εξαιρετική σκηνοθεσία, την προσεγμένη χρήση των εφέ.

Ένα ακόμη μικρό διαμάντι!

Black Swan 

 Βασίλης Μαθιουδάκης / oneirocosmos.gr ©

 

ΔΕΙΤΕ ΤΟ TRAILER: 

Go...

Stranger Things

01 stranger things

Σκηνοθέτης: Duffer Brothers

Είδος: Sci-fi / Τρόμου

Παραγωγή: 2016

Βρισκόμαστε στη φανταστική πόλη Hawkins της Indiana των ΗΠΑ, στις αρχές της δεκαετίας του ’80, όπου μια παρέα παιδιών που αρέσκονται σε παιχνίδια τύπου “Dungeons & Dragons”, έρχονται ξαφνικά αντιμέτωποι με τη σκληρή πραγματικότητα της εξαφάνισης του καλού τους φίλου, Will Byers. Έκτοτε, μαζί με γονείς, συγγενείς και τοπικές αρχές - και επιχειρώντας να λύσουν το μυστήριο της απουσίας του χαμένου τους φίλου - ανακαλύπτουν, στα πέριξ της πόλης, ένα επιστημονικό εργαστήριο που πραγματοποιεί μυστικά πειράματα ψυχικής φύσεως, υπεραισθητήριας αντίληψης και άλλων παρόμοιων δυνάμεων ενώ, την ίδια στιγμή, αλλόκοτες παρουσίες αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους στις “παρυφές” του κόσμου του Hawkins.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

with...

Ταξιδευτές Χρωμάτων

"Elvastone Dovecoat Moonlight" by Mark Gordon

~ ~ ~

Είναι μερικές νύχτες, που ο τόπος γύρω μας αλλάζει και μεταμορφώνεται σε κάτι απόκοσμο αλλά, συνάμα, αρκετά σαγηνευτικό για να αρνηθούμε τα μυστικά του.

Έτσι, μια υγρή θαμπή νύχτα στο σεληνόφως, μας προσκαλεί να αφήσουμε για λίγο τα τετριμμένα και να περιπλανηθούμε τόσο στα ασφαλή φώτα του φεγγαριού όσο και στις σκιερές σιλουέτες που γλιστρούν μέσα στον χώρο, παίζοντας με τα μάτια και τη φαντασία μας.

Στο τέλος, τίποτα δεν μοιάζει με αυτό που ξέραμε όταν ο αντίκοσμος είναι ήδη πια παρών, αρκετά αποτρόπαιος και τρομακτικός στην κοινή θέα, αλλά όχι για εμάς, αφού έχουμε ήδη αλλάξει σε κοσμικό ταξιδευτή χρωμάτων...

the flow...

Running Up That Hill (Kate Bush)

 It doesn't hurt me.
Do you want to feel how it feels?
Do you want to know that it doesn't hurt me?
Do you want to hear about the deal that I'm making?
You, it's you and me.

And if I only could,
I'd make a deal with God,
And I'd get him to swap our places,
Be running up that road,
Be running up that hill,
Be running up that building.
If I only could, oh...

You don't want to hurt me,
But see how deep the bullet lies.
Unaware I'm tearing you asunder.
Ooh, there is thunder in our hearts.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Aυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies

Χρησιμοποιούμε cookies στον ιστότοπό μας. Ορισμένα από αυτά είναι απαραίτητα για τη λειτουργία του ιστότοπου, ενώ άλλα μας βοηθούν να βελτιώσουμε αυτόν τον ιστότοπο και την εμπειρία του χρήστη (cookies παρακολούθησης). Μπορείτε να αποφασίσετε μόνοι σας εάν επιθυμείτε να επιτρέψετε τα cookies ή όχι. Λάβετε υπόψη ότι εάν τα απορρίψετε, ενδέχεται να μην μπορείτε να αξιοποιήσετε όλες τις λειτουργίες του ιστότοπου.