logo

Cosmicsea

Εικόνα πρώτη

Μια φορά κι ένα καιρό, ζούσε -κάπου- ένα Κάτι. Το Κάτι αυτό είχε μόνον ένα μέλος με δυο «άκρα»  (ή κάπως έτσι…).  Δυο άκρα που επικοινωνούσαν στο κλειστό τους κύκλωμα αναριγώντας στον παλμό της αέναης ύπαρξής τους. Ήταν πολύ όμορφα έτσι που «κουβέντιαζαν» απολαμβάνοντας την Γαλήνη τους, ανταλλάσσοντας Σοφία και Αγάπη. Η Αρμονία μέσα στο Κάτι ήταν το τραγούδι που σιγοψιθύριζε καθώς η Πληρότητα που ένοιωθε, του γεννούσε ένα αίσθημα Μακαριότητας – χαράς και αγαλλίασης.

Και ήταν τόση η χαρά του που εντελώς πηγαία, ένοιωσε την ανάγκη να την μοιραστεί. Και τα δυο του «άκρα» στροβιλίστηκαν στην Πρώτη του Κίνηση και το Ερωτικό τους ρίγος εκτινάχθηκε στο Χρόνο και στο Χώρο και το Κάτι  πολλαπλασιάστηκε σε άπειρες Φρακταλικές Μονάδες.

Ανάμεσα σ’ αυτές ήσασταν κι εσείς. Ήμασταν όλοι μας. Στην πρωταρχική ατόφια μας Κατάσταση, ένα Κάτι με δυο «άκρα», το (+) και το (–).

Και: «Ους το Κάτι συνέζευξε, ‘Θεοί’ μη χωριζέτω.»

 

Εικόνα δεύτερη

Τα νέα φράκταλς, ως πιστά αντίγραφα του αρχικού, είχαν τη δική τους Ελεύθερη Βούληση. Και τράβηξαν το καθένα το δρόμο του. Έγιναν Σύμπαντα, Κόσμοι, Φυσικοί Νόμοι, Όντα. Διαχωρίστηκαν σε (+) και (–) και έφτιαξαν Σύμπαντα, Κόσμους, Φυσικούς Νόμους, Όντα.

FractalsΚάποια από αυτά καμάρωσαν αυτάρεσκα τα έργα τους και αποφάσισαν πως: «ως εδώ και μη παρέκει!» και προσπάθησαν να επιβάλλουν τη δική τους νοοτροπία και στα υπόλοιπα.

Κάποια από τα άλλα όμως, διατηρώντας το εκ καταγωγής δικαίωμα της Ελεύθερης Βούλησης τους, είχαν διαφορετική γνώμη. Και το Παιχνίδι της Δημιουργίας, έγινε Πόλεμος της Επικράτησης.

Μέσα σ’ αυτήν την εμπόλεμη ζώνη εμφανίστηκε ένα «νέο» ον, ο Άνθρωπος.

Έφτιαξε με τη σειρά του κοινωνίες, πολιτισμό, τεχνολογία. Και κάποιοι από τους ανθρώπους, καμάρωσαν αυτάρεσκα με τα έργα τους και είπαν: «ως εδώ και μη παρέκει!».

Υπήρχαν όμως και κάποιοι άλλοι που θυμόνταν την καταγωγή και τα αναφαίρετα δικαιώματα τους και ήξεραν πως «εδώ» και «εκεί» δεν υπάρχει. Υπάρχει μονάχα «παντού» και αυτό το «παντού» ήταν το σπιτικό, η πατρίδα τους. Άγνωστη, Μυστηριώδης, Πιθανολογική και συνάμα νοσταλγικά οικεία, όπως κάθε πατρίδα. Και…

 

Εικόνα τρίτη

…δεν είπαν. εξάσκησαν το δικαίωμα της ελεύθερης βούλησης τους κάνοντας το επόμενο βήμα στην Εξέλιξη. Ανακάλυψαν, ή ξαναθυμήθηκαν, πώς είναι να είσαι οπουδήποτε ταυτόχρονα. Βίωσαν τις άπειρες θέσεις τους μέσα στο Παντού και ζωγράφισαν το δικό τους Κόσμο με το μελάνι της «φωτιάς και του σιδήρου».

Κι έφτιαξαν με τον Κόσμο αυτό μια Πύλη που καταργεί το Απόρθητο. Έφτιαξαν το δικό τους Χωροχρονικό Συνεχές και του έδωσαν, όχι αυθαίρετα, ένα Όνομα. Και το έριξαν, όπως ο ψαράς το δίχτυ του, στον Ωκεανό των φράκταλς. Μόνο που τούτο το δίχτυ είναι πλεγμένο από τις ίδιες τις δικές τους δυναμικές ροές και μεταλλάσσεται και μεταλλάσσει συνεχώς. Επειδή δεν υπάρχει «έτσι κι όχι αλλιώς», επειδή η διαφυγή δεν ορίζεται από αισθήματα, συναισθήματα και μορφές.

Και σάλπαραν, για το καινούργιο τους ταξίδι. Σ’ εκείνον το τόπο πριν την ανεπιθύμητη απόφαση. Στο Παντού όπου γεννιέται από την αρχή ο Κόσμος που γονιμοποίησαν.

Cosmosgate

 

Ομάδα Ονειρόκοσμος / oneirocosmos.gr ©

Go...

In the Box - Out of the Box

sacred geometry

Ένα από τα καλά που ανέδειξε η ταλαίπωρη, κατά τα άλλα, τελευταία διετία, είναι η προσέγγιση της Επιστήμης από δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους (δύο εντελώς διαφορετικές κοσμοθεάσεις) που τόσο καλά κρύβονταν τα προηγούμενα χρόνια, αφού δεν υπήρχε κανένας λόγος για να εκτεθούν.

Η μία προσέγγιση (κοσμοάποψη) απέναντι στην επιστήμη, την θέλει να έχει τυφλή εμπιστοσύνη σε αυτήν και τα επιτεύγματα της ενώ η δεύτερη προσέγγιση (κοσμοάποψη) απέναντι στην επιστήμη, την θέλει να έχει επιφυλάξεις απέναντι της.

Το πρόβλημα, όμως, ως γνωστό, δεν είναι ζήτημα της επιστήμης ως επιστήμη, αλλά αυτών που την επανδρώνουν και τη χειρίζονται. Όλων αυτών των επιστημόνων, πανεπιστημιακών και δημόσιων λειτουργών που ορκίστηκαν στην εντιμότητα της Επιστήμης τους, αλλά και των κρατικών / ιδιωτικών παραγόντων, από την άλλη, που χειρίζονται και κατευθύνουν τον σκοπό της.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

with...

Ασύνδετος Χρόνος

asyndetos xronos

Τίτλος: "Ασύνδετος Χρόνος"

Συγγραφέας: Philip K. Dick

Είδος: Μυθιστόρημα - Επιστημονική Φαντασία

Εκδόσεις: Parsec

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Το “Ασύνδετος Χρόνος” δεν είναι παρά ένα ακόμη αυθεντικά παράξενο μυθιστόρημα του Philip K. Dick, ενός τόσο ξεχωριστού και αγαπημένου συγγραφέα του χώρου της Επιστημονικής Φαντασίας κάποιων αλλοτινών καιρών. Μπορεί να μην το συνειδητοποιούμε στην καθημερινή μας ζωή, αλλά το 1959 που πρωτοεκδόθηκε το εν λόγω βιβλίο, απέχει τόσο πολύ από το σήμερα! Κυρίως, απέχει ως αίσθηση και ως πραγματικότητα περισσότερο, παρά χρονικά. Στις μέρες μας, καλώς ή κακώς, η πραγματικότητα τείνει εμφανώς να ξεπεράσει ακόμη και τα πιο “τραβηγμένα” σενάρια Ε.Φ. του περασμένου αιώνα. Αλλά αυτό είναι μια άλλη, μεγάλη συζήτηση…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

the flow...

Love On The Run (Broken Bells) 

You were tired of living
The solitary way it ended up
Watchin' your whole life become
Love on the run

How much time are we given
To find someone and tear them all apart?
Carving our names in the bark
What have we done?

Ooh, just a loving song, a love I'm so afraid of
Like I'm in danger
When there ain't nobody else
Put my heart back on the shelf, turn into light

Took in all I was given
Erased it all to fake a work of art
Nothing to show for it all
Did I do my part?

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Aυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies

Χρησιμοποιούμε cookies στον ιστότοπό μας. Ορισμένα από αυτά είναι απαραίτητα για τη λειτουργία του ιστότοπου, ενώ άλλα μας βοηθούν να βελτιώσουμε αυτόν τον ιστότοπο και την εμπειρία του χρήστη (cookies παρακολούθησης). Μπορείτε να αποφασίσετε μόνοι σας εάν επιθυμείτε να επιτρέψετε τα cookies ή όχι. Λάβετε υπόψη ότι εάν τα απορρίψετε, ενδέχεται να μην μπορείτε να αξιοποιήσετε όλες τις λειτουργίες του ιστότοπου.