logo

Windowman

Ας πάρουμε ένα φανταστικό πρόσωπο και ας το ονομάσουμε Θανάση. Ας πούμε λοιπόν ότι τον Θανάση τον χαρακτηρίζουν τρία πράγματα: η επικοινωνιακή του ικανότητα, η ανάγκη για συντροφικότητα και η ειλικρίνεια. Πώς θα διάλεγε κάτι αλλοκοσμικό να βλάψει τον φίλο μας τον Θανασάκη; Θυμηθείτε: το αλλοκοσμικό «οτιδήποτε» δεν λειτουργεί απαραίτητα με τη δική μας λογική. Απλά διακρίνει τις κυρίαρχες ενέργειες που σε αυτήν την περίπτωση είναι οι τρεις παραπάνω ιδιότητες του φίλου μας. Στην πραγματικότητα, ο καθένας μας έχει πολύ περισσότερα κυρίαρχα χαρακτηριστικά αλλά στο παράδειγμα χρησιμοποιώ μόνο τρία, για να μην μπλεχτούμε και τελείως...

Το αλλοκοσμικό «οτιδήποτε», λοιπόν, δεν μπορεί να αντιληφθεί τον Θανάση όπως ο ίδιος αντιλαμβάνεται τον εαυτό του. Αντ' αυτού διακρίνει τις 3 ιδιότητες-ενέργειες του μέσα στη θολή εικόνα που έχει για αυτόν και τις χρησιμοποιεί σαν φάρους για να βρίσκει το δρόμο προς τη συνείδησή του. Αφού η συνείδηση είναι που χαλάει όλη τη «δουλειά», αυτήν θέλει να φάει και το αλλοκοσμικό «οτιδήποτε». Όμως, οι ενεργειακοί φάροι επικοινωνιακή ικανότητα, ανάγκη για συντροφικότητα και ειλικρίνεια δεν είναι τα αδύναμα σημεία του Θανάση. Τα αδύνατά του σημεία είναι αυτά που ο Θανάσης δεν γνωρίζει για τον εαυτό του και που το αλλοκοσμικό «οτιδήποτε» θα επιδιώξει - και πιθανόν θα τα καταφέρει - να τρυπώσει από εκεί.

MagicwomanΑς πούμε λοιπόν ότι ο Θανάσης, χάρη στην επικοινωνιακή του ικανότητα, έχει καταφέρει να γνωρίσει την κοπέλα των ονείρων του. Αυτό άλλωστε είχε και σαν σκοπό μιας και δεν μπορεί να φανταστεί τον εαυτό του χωρίς σύντροφο (εδώ αναφέρομαι στο 2ο χαρακτηριστικό του). Και ας πούμε ότι χάρη στην ειλικρίνεια του έχει καταφέρει να την «κατακτήσει». Όλα ωραία, όλα καλά! Αυτό που ίσως ο φίλος μας δεν έχει εντοπίσει είναι ότι μεταξύ των 3 χαρακτηριστικών του - των οποίων έχει την επίγνωση - παρεμβάλλεται και μια πιο «θολή» ιδιότητα. Ας πούμε ότι είναι ο φόβος της απόρριψης ο οποίος έχει εσκεμμένα ή ασυνείδητα καταχωνιαστεί στα βαθύτερα στρώματα της συνείδησης. Τι γίνεται τότε; Απλούστατα εγώ αν ήμουν στη θέση του αλλοκοσμικού «οτιδήποτε» θα διάλεγα να τρυπώσω από την πιο αδύναμή του πλευρά. Θα «χτυπούσα» τον φίλο μας μέσω της συντρόφου του και συγκεκριμένα θα έπαιζα έτσι το παιχνίδι ώστε να του ξυπνήσει αυτή το φόβο της απόρριψης. Τα υπόλοιπα θα γινόντουσαν μόνα τους και εγώ ως αλλοκοσμικό «οτιδήποτε» θα έγλυφα και τα (ενεργειακά) δάχτυλα μου!

Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι ένας καλός τρόπος ψυχικής άμυνας ή αντεπίθεσης (όπως το πάρει κανείς) είναι το να εστιαστούμε περισσότερο στις θολές περιοχές του εαυτού μας. Σε αυτές που για διάφορους λόγους δεν γνωρίζουμε καλά ή και καθόλου. Θα χρησιμοποιήσουμε και εμείς τους ίδιους φάρους, δηλαδή τα ήδη γνωστά μας χαρακτηριστικά, αλλά κυρίως για να μας βοηθήσουν στην πλοήγηση μέσα στο απέραντο και ανεξερεύνητο υπόλοιπο κομμάτι μας. Έτσι θα είναι σα να διαβάζουμε τον εαυτό μας «ανάμεσα από τις γραμμές» του.

Πιστεύω ότι αυτή η διαδικασία θα μας κάνει πιο ισχυρούς απέναντι σε κάθε λογής επιθέσεις. Βλέπετε, αυτές έχουν γίνει της μόδας τώρα τελευταία και προσωπικά δεν έχω καμία διάθεση να παραδώσω τα όπλα. Θυμηθείτε! Η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση.

 

Μαίρη Μπρούσου / oneirocosmos.gr ©

Go...

In the Box - Out of the Box

sacred geometry

Ένα από τα καλά που ανέδειξε η ταλαίπωρη, κατά τα άλλα, τελευταία διετία, είναι η προσέγγιση της Επιστήμης από δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους (δύο εντελώς διαφορετικές κοσμοθεάσεις) που τόσο καλά κρύβονταν τα προηγούμενα χρόνια, αφού δεν υπήρχε κανένας λόγος για να εκτεθούν.

Η μία προσέγγιση (κοσμοάποψη) απέναντι στην επιστήμη, την θέλει να έχει τυφλή εμπιστοσύνη σε αυτήν και τα επιτεύγματα της ενώ η δεύτερη προσέγγιση (κοσμοάποψη) απέναντι στην επιστήμη, την θέλει να έχει επιφυλάξεις απέναντι της.

Το πρόβλημα, όμως, ως γνωστό, δεν είναι ζήτημα της επιστήμης ως επιστήμη, αλλά αυτών που την επανδρώνουν και τη χειρίζονται. Όλων αυτών των επιστημόνων, πανεπιστημιακών και δημόσιων λειτουργών που ορκίστηκαν στην εντιμότητα της Επιστήμης τους, αλλά και των κρατικών / ιδιωτικών παραγόντων, από την άλλη, που χειρίζονται και κατευθύνουν τον σκοπό της.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

with...

Ασύνδετος Χρόνος

asyndetos xronos

Τίτλος: "Ασύνδετος Χρόνος"

Συγγραφέας: Philip K. Dick

Είδος: Μυθιστόρημα - Επιστημονική Φαντασία

Εκδόσεις: Parsec

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Το “Ασύνδετος Χρόνος” δεν είναι παρά ένα ακόμη αυθεντικά παράξενο μυθιστόρημα του Philip K. Dick, ενός τόσο ξεχωριστού και αγαπημένου συγγραφέα του χώρου της Επιστημονικής Φαντασίας κάποιων αλλοτινών καιρών. Μπορεί να μην το συνειδητοποιούμε στην καθημερινή μας ζωή, αλλά το 1959 που πρωτοεκδόθηκε το εν λόγω βιβλίο, απέχει τόσο πολύ από το σήμερα! Κυρίως, απέχει ως αίσθηση και ως πραγματικότητα περισσότερο, παρά χρονικά. Στις μέρες μας, καλώς ή κακώς, η πραγματικότητα τείνει εμφανώς να ξεπεράσει ακόμη και τα πιο “τραβηγμένα” σενάρια Ε.Φ. του περασμένου αιώνα. Αλλά αυτό είναι μια άλλη, μεγάλη συζήτηση…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

the flow...

Love On The Run (Broken Bells) 

You were tired of living
The solitary way it ended up
Watchin' your whole life become
Love on the run

How much time are we given
To find someone and tear them all apart?
Carving our names in the bark
What have we done?

Ooh, just a loving song, a love I'm so afraid of
Like I'm in danger
When there ain't nobody else
Put my heart back on the shelf, turn into light

Took in all I was given
Erased it all to fake a work of art
Nothing to show for it all
Did I do my part?

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Aυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies

Χρησιμοποιούμε cookies στον ιστότοπό μας. Ορισμένα από αυτά είναι απαραίτητα για τη λειτουργία του ιστότοπου, ενώ άλλα μας βοηθούν να βελτιώσουμε αυτόν τον ιστότοπο και την εμπειρία του χρήστη (cookies παρακολούθησης). Μπορείτε να αποφασίσετε μόνοι σας εάν επιθυμείτε να επιτρέψετε τα cookies ή όχι. Λάβετε υπόψη ότι εάν τα απορρίψετε, ενδέχεται να μην μπορείτε να αξιοποιήσετε όλες τις λειτουργίες του ιστότοπου.