logo

01 anoigontas dromous

Καθώς κινούμαστε μέσα σε φυσικούς, και μη, κόσμους, ψάχνουμε μονοπάτια ώστε να μπορέσουμε να πατήσουμε και να τα ακολουθήσουμε, ελπίζοντας πως θα μας οδηγήσουν με ασφάλεια στον προορισμό μας. Τα πράγματα όμως δεν είναι πάντα τόσο ουτοπικά πλασμένα, και ούτε θα έπρεπε να είναι έτσι. Ακόμα και αν βρούμε το μονοπάτι μας, δεν θα πρέπει να ευχόμαστε να είναι ασφαλές ή, τουλάχιστον, σίγουρο.

Μέσα από την αναζήτηση ωριμάζουμε, αποκτάμε γνώσεις και, κυρίως, αποκτάμε γνώση του εαυτού μας. Δυστυχώς ή ευτυχώς, αυτό το μονοπάτι της αναζήτησης είτε μας αρέσει είτε όχι, θα πρέπει να το ακολουθήσουμε όλοι, η αδράνεια δεν είναι λύση. Δεν μπορούμε να ωριμάσουμε διαβάζοντας απλώς ένα βιβλίο το οποίο να έχει τίτλο "How to be mature for dummies" και μετά να βροντοφωνάζουμε πως ωριμάσαμε και είμαστε έτοιμοι για όλες τις προκλήσεις της ζωής. Αυτά τα μονοπάτια είναι βιωματικά, μέσα από αυτά μαθαίνουμε να ζούμε σε ισορροπία με τον εαυτό μας, μαθαίνουμε τον εαυτό μας.

 

Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: ακόμα και αν δεν μπορούμε να βρούμε τον δρόμο, πρέπει να τον δημιουργήσουμε - ό,τι μένει σταθερό, αμετάβλητο απλώς πεθαίνει! Κάθε βήμα που κάνουμε, είτε εδώ είτε “εκεί”, είναι απλώς η δράση που φέρει μια αντίδραση, που φέρει μια κίνηση, μια ροή. Πρέπει να είμαστε όμως πολύ προσεκτικοί, είναι καλό να αναγνωρίζουμε ποιο είναι πραγματικό βήμα και ποιο όχι.

Για παράδειγμα, μπορεί κάποιος να πει, "έχω πάρει καλή ανατροφή από την οικογένεια μου, σέβομαι τους άλλους και δεν αντιμιλώ" και μετά από λίγο να αρχίσει να βρίζει κάποιον περαστικό, επειδή, κατά λάθος, τον σκούντηξε. Σε αυτήν την περίπτωση, υπάρχει μια πολύ καλή βάση για να ξεκινήσει κανείς το ταξίδι του, αλλά, στην πορεία, βλέπουμε μια έλλειψη συνειδητότητας. Παρατηρούμε πως ενώ το άτομο συνειδητοποιεί τι αρχές έχει πάρει από την οικογένεια του, δεν μπορεί να αντιληφθεί ότι ζει σε ένα ψέμα, νομίζοντας πως πράττει ό,τι έχει διδαχθεί.

Αυτό είναι ένα παράδειγμα για το πόσο απλή μπορεί να είναι η αδράνεια μας ή η αυταπάτη μας. Γιατί αν νομίζουμε πως ζούμε σύμφωνα με κάποιες αρχές, αλλά στην πραγματικότητα κάνουμε κάτι εντελώς διαφορετικό, τότε αυταπατόμαστε, και γιατί όχι, να νομίζουμε πως αυτή η αυταπάτη μας, είναι ένα νέο μονοπάτι που μόλις δημιουργήσαμε.

Κάποιος θα έλεγε πως ακόμα και η αδράνεια είναι δράση - στην παρούσα φάση θα διαφωνήσω, η δράση παράγει έργο, η αδράνεια όχι!

Όμως, όλα αυτά δεν ισχύουν μόνο για αυτόν τον κόσμο, οι αυταπάτες, οι λάθος στροφές, τα πισωγυρίσματα... Κάθε βήμα έχει ένα ενεργειακό αποτύπωμα, καλό είναι να προσέχουμε που πατάμε, τι αφήνουμε πίσω μας (ποτέ δεν ξέρουμε ποιος θα μας ακολουθήσει) και τι συνεχίζουμε να κουβαλάμε επάνω μας. Πάντα θα έχουμε μαζί μας εχθρούς και συμμάχους, αν δεν ξεχωρίζουμε τι είναι αυτό που έχουμε, κατά πάσα πιθανότητα θα βρεθούμε μπροστά σε απρόσμενα προβλήματα.

Καλό είναι, επίσης, να μην δημιουργούμε μονοπάτια που μας βολεύουν. Η δυσκολία, το χάος, το άγνωστο, όσο τρομακτικά και αν φαίνονται, έχουν την γοητεία τους, την μαγεία τους... Οπότε καλά ταξίδια να έχουμε, όποιος και αν είναι ο προορισμός μας...

02 anoigontas dromous

 

Χρυσοβαλάντη Αθανασίου - Ονειρόκοσμος ©

 

Go...

In the Box - Out of the Box

sacred geometry

Ένα από τα καλά που ανέδειξε η ταλαίπωρη, κατά τα άλλα, τελευταία διετία, είναι η προσέγγιση της Επιστήμης από δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους (δύο εντελώς διαφορετικές κοσμοθεάσεις) που τόσο καλά κρύβονταν τα προηγούμενα χρόνια, αφού δεν υπήρχε κανένας λόγος για να εκτεθούν.

Η μία προσέγγιση (κοσμοάποψη) απέναντι στην επιστήμη, την θέλει να έχει τυφλή εμπιστοσύνη σε αυτήν και τα επιτεύγματα της ενώ η δεύτερη προσέγγιση (κοσμοάποψη) απέναντι στην επιστήμη, την θέλει να έχει επιφυλάξεις απέναντι της.

Το πρόβλημα, όμως, ως γνωστό, δεν είναι ζήτημα της επιστήμης ως επιστήμη, αλλά αυτών που την επανδρώνουν και τη χειρίζονται. Όλων αυτών των επιστημόνων, πανεπιστημιακών και δημόσιων λειτουργών που ορκίστηκαν στην εντιμότητα της Επιστήμης τους, αλλά και των κρατικών / ιδιωτικών παραγόντων, από την άλλη, που χειρίζονται και κατευθύνουν τον σκοπό της.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

with...

Ασύνδετος Χρόνος

asyndetos xronos

Τίτλος: "Ασύνδετος Χρόνος"

Συγγραφέας: Philip K. Dick

Είδος: Μυθιστόρημα - Επιστημονική Φαντασία

Εκδόσεις: Parsec

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Το “Ασύνδετος Χρόνος” δεν είναι παρά ένα ακόμη αυθεντικά παράξενο μυθιστόρημα του Philip K. Dick, ενός τόσο ξεχωριστού και αγαπημένου συγγραφέα του χώρου της Επιστημονικής Φαντασίας κάποιων αλλοτινών καιρών. Μπορεί να μην το συνειδητοποιούμε στην καθημερινή μας ζωή, αλλά το 1959 που πρωτοεκδόθηκε το εν λόγω βιβλίο, απέχει τόσο πολύ από το σήμερα! Κυρίως, απέχει ως αίσθηση και ως πραγματικότητα περισσότερο, παρά χρονικά. Στις μέρες μας, καλώς ή κακώς, η πραγματικότητα τείνει εμφανώς να ξεπεράσει ακόμη και τα πιο “τραβηγμένα” σενάρια Ε.Φ. του περασμένου αιώνα. Αλλά αυτό είναι μια άλλη, μεγάλη συζήτηση…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

the flow...

Love On The Run (Broken Bells) 

You were tired of living
The solitary way it ended up
Watchin' your whole life become
Love on the run

How much time are we given
To find someone and tear them all apart?
Carving our names in the bark
What have we done?

Ooh, just a loving song, a love I'm so afraid of
Like I'm in danger
When there ain't nobody else
Put my heart back on the shelf, turn into light

Took in all I was given
Erased it all to fake a work of art
Nothing to show for it all
Did I do my part?

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Aυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies

Χρησιμοποιούμε cookies στον ιστότοπό μας. Ορισμένα από αυτά είναι απαραίτητα για τη λειτουργία του ιστότοπου, ενώ άλλα μας βοηθούν να βελτιώσουμε αυτόν τον ιστότοπο και την εμπειρία του χρήστη (cookies παρακολούθησης). Μπορείτε να αποφασίσετε μόνοι σας εάν επιθυμείτε να επιτρέψετε τα cookies ή όχι. Λάβετε υπόψη ότι εάν τα απορρίψετε, ενδέχεται να μην μπορείτε να αξιοποιήσετε όλες τις λειτουργίες του ιστότοπου.